Sztuka przejrzysta to kierunek w malarstwie oparty na twórczości zakorzenionej w talencie i w zwykłym, naturalnym doświadczeniu życiowym. Jej materiałami są: talent, doświadczenie, farby, spoiwa i różne rodzaje podobrazi. Metodą jest warsztat pracy twórczej, rozumiany jako sposób organizowania procesu, a nie cel sam w sobie. Narzędziami pozostają pędzle, szpachle i inne przybory malarskie, a także rysunkowe.
Sztuka przejrzysta nie wymaga nowego języka, deklaratywnego „przełomu” ani emocjonalnego ekshibicjonizmu. Nie potrzebuje „przerabiania traumy” ani dramatyzowania biografii. W tej postawie twórczej doświadczenie jest materiałem, a nie tematem, warsztat — metodą, a nie popisem, a forma — kompozycją, a nie programem.
Cechuje ją dojrzałe uproszczenie, brak zbędnych warstw oraz przejrzystość intencji, która nie narusza chronionej sfery prywatnej artysty. To twórczość, która nie wymaga spadania na egzystencjalne dno, by powstało dzieło o obiektywne wartości.
Dzięki takiemu podejściu sztuka przejrzysta pozwala stopniowo odchodzić od prac plastycznych tworzonych wyłącznie w celach dekoracyjnych. Zamiast tego proponuje malarstwo, w którym przejrzystość formy ujawnia prawdziwe talenty — a to realnie podnosi walory inwestycyjne takich prac. Celem sztuki przejrzystej jest tworzenie obiektywnie lepszych jakościowo obrazów, które nie popadają w dekoratywność, lecz dzięki klarowności i uczciwości formy otwierają nowy rynek sztuki — dostępny dla szerszego grona odbiorców, nie tylko profesjonalnych kolekcjonerów.
Data powstania kierunku jest datą ostatecznego sformułowania definicji: 23 lutego 2026 r.
Twórcą kierunku jest mgr Renata Kucharska.
Sztuka przejrzysta jest owocem wieloletnich przemyśleń. Pierwsza koncepcja nowego kierunku w malarstwie (sztuka bokudegrasowa, sztuka boku) powstała w 2012 roku, była adresowana do absolwentów mojego kursu Malarstwo i Ty — START. Tamta koncepcja nie przepadła całkowicie, choć wymaga przebudowy. Nie wiem czy to się uda.